Δεν είναι παραμύθι αυτό
μοιάζει να είναι θρύλος.
Τις νύχτες με Πανσέληνο
λίγο προτού χαράξει
στα παγωμένα κι έρημα
της Κρήτης οροπέδια μάζες άμορφες
λες κι εξατμίζονται μέσα απ'τη γη
παίρνοντας αλλόκοτα σχήματα,μακάβριες σκιές
γλιστράνε κι έρχονται αθόρυβα σαν γκρίζα πάχνη.
Κι αίφνης,σαν απειλητικός καπνός ανασηκώνονται
πλάτες γερτές απάνω σε καπούλια αλόγων
κι ακούγονται βογγητά και κραυγές
κι ένας υπόκωφος,εφιαλτικός καλπασμός
να δυναμώνει....
Στιβάλια,μαχαίρια κι αξούριγα πρόσωπα
με κατάμαυρα γένια
στριφογυρίζουν αλλόκοτα
στον άνεμο σαν ν'αγκιστρώνονται
κι ολοένα πιο γρήγορα,όρθια
στα πίσω τους πόδια τ'άλογα στροβιλίζονται
λες και τους ρουφάει απο τον ουρανό
και,πετώντας προς τα πάνω,σύννεφα γίνονται...

Ο Θρύλος λέει πως ειν'οι δροσουλίτες,δροσιάς
γεννήματα,λίγο προτού να ξημερώσει.Ίσως και
να'ναι παλιοί στρατιώτες,άγριοι πολεμιστές,που
τριγυρνούν χωρίς ανάπαυση,γυρεύοντας δικαίωση,
μπορεί κι εκδίκηση,οι ψυχές.Κι άλλοι πιστεύουνε
πως δεν είναι στοιχειά,πως είν'αρχαίοι Ακρίτες,
που σαν άγιοι προστάτες έρχονται τις χειμωνιάτικες
νύχτες να φυλάξουν τα οροπέδια και τα ψηλά βουνά.


Μαριελλη Σφακιανάκη - Μανωλίδου
Ιστορίες απο χώμα κι ασημόσκονη
Εκδόσεις Κέδρος.








AERIKO