EN Κ Α Τ Α Κ Λ Ε Ι Δ Ι

 Κι εγώ που χώρεσα τη νύχτα σε δυο λέξεις
να μην μπορώ την ψυχή μου να χωρέσω πουθενά;

Τσιουράκης  Ιωάννης

AERIKO

Κάποτε έρχεται η μέρα
που φαίνεται ανοιχτός ο δρόμος
Κάνεις το βήμα πας πιο πέρα
κι εκεί που φτάνεις είσαι ακόμα πιο μόνος

Κάποτε έρχετ' ένα τραίνο
Και λες αυτό επιτέλους ήρθε για μένα
Μα το εισιτήριο ειναι κομμένο
Τι ξέρεις άλλωστε εσύ απο τραίνα

Κι έτσι ανοίγει μπροστά σου η αυλαία
να βγείς στον κόσμο ακροβάτης
και μες τον κόσμο ψάχνεις υποβολέα
για να σου πει πως να ξεχάσεις τ' ονομά της

Ποιός μπορεί τελικά να σου πει
το σχοινί που πατάς αν κρατάει
Ποιός θα μπει στη ψυχή σου να δει
να σου πει μια ψυχή πότε σπάει
Ποιός μπορεί μες τον πόνο να μπει
να σου πει τι ειν' αυτό που πονάει
Ποιός θα κάτσει ως το τέλος να δει
αν όπως λεν' ο τελευταίος γελάει
πιο καλά.

Ότι ήτανε να δω το είδα
έγινε οτι ήταν να γίνει
μπορεί να είχαμε μια ελπίδα
Τώρα για πάντα ελπίδα θα μείνει.

ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

AERIKO

«Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις, πρίγκιπα.
Μεγάλωσες, κάθε σου λέξη τώρα
σωπαίνει χίλιες λέξεις.
Μάταια σκέφτεσαι, μάταια ψάχνεις
τα λόγια σου στα λόγια σου. Ο κόσμος
δεν είναι πια αντικείμενο μελέτης
είναι αποτέλεσμα μελέτης.
Δεν ξεχωρίζεις το σκοτάδι απ' τον φονιά
ούτε το φως απ' το μαχαίρι.

Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις, πρίγκιπα.
Μεγάλωσες, κάθε σιωπή σου τώρα
χίλιες σιωπές φωνάζει.
Μάταια σωπαίνεις, μάταια κρύβεις
τα λόγια σου στα λόγια σου. Η ζωή
δεν είναι πια σπουδή θανάτου
είναι πτυχίο θανάτου.
Δεν ξεχωρίζεις τον άνθρωπο απ' το κάθαρμα
ούτε το σώμα από το πτώμα.

Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις, πρίγκιπα.
Μεγάλωσες, προόδευσες. Η νύχτα έχει γεμίσει
παλιάτσους που υποδύονται τον πρίγκιπα, κρατώντας
το καύκαλό σου και, τη μέρα, περισσεύεις»,

είπα. Κι αυτός: «Ανόητε, δειλέ,
τι θέλεις με τα χώματα;
Το ύψος είναι τέχνη των ανέμων».


ΜΠΛΑΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ




ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά απο θερμή παράκληση
πολλών φίλων εντος και εκτός διαδικτύου
άλλο ένα μελωδικό ταξίδι πήρε το δρόμο του.
Ο Άμλετ της Σελήνης γράφτηκε εις μνήμην
του Γιώργου Χειμωνά.

AERIKO

Κεντά μέσα στη νύχτα
η σκέψη σου
με ασημένιες ευχές
το σκοτάδι.

Παράξενο..
Όσες φορές πέρασε το κατώφλι μου
η αγάπη ποτέ δεν ήρθε μοναχή.
Πάντα
απο ένα  "αλλά"  συνοδευόταν.!

Πορεύομαι μονάχη.
Μόνο οι ιδέες μ'ερωτεύτηκαν
και τα όνειρα.

Ότι δεν συμμετέχει στη βροχή
σκουριάζει απο την υγρασία..

Πήρα και έδωσα πολλά.
Έμαθα κι ένιωσα άλλα τόσα.
Τώρα
εκτίω ποινή απουσίας
μοναξιάς και σιωπής.

Έρωτα δώσε άφεση.!

Το ψέμα σού το συγχωρώ
την πλάνη όμως

Όχι.!

ΗΛΙΑ ΓΡΙΒΕΑ

AERIKO

Πως να κυλήσω και τούτη τη νύχτα;
Ένας  Σίσυφος  έχω  γίνει.
Ένας  Σίσυφος που σπρώχνει τη νύχτα
μα  κείνη  δεν προχωρεί.

Είναι γιατί της έχουν δεμένα τα σφυρά
με μολύβια του βαρυποινίτη.

Οι μέρες πνίγηκαν στη Δύση
πίσω απ'τους όγκους των βουνών
πού'φραξαν το πέρασμα του ήλιου
μην τύχει κι έρθει και σ'εμέ το Σίσυφο
και μου χαιδέψει τα μαλλιά
μη  μου  πεί  Καλημέρα.

Χρόνια ρωτούσα...γιατί;
Γιατί σε μένα αυτή η τιμωρία;
Μα σήμερα το βρήκα.
Ο Λόγος είναι που
σαν ήμουνα παιδάκι
ζωγράφιζα περιστέρια
με λυτά φτερά.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

AERIKO

Πάρε με,  και βάλε με
στο πιο σκοτεινό απο τα δωμάτια
σφάλισε τα παράθυρα, σφράγισε τις πόρτες
Εγώ σαν θ'ακούσω τη φωνή σου,
το σκοτάδι θα χαθεί απ'τα ματια

Πάρε με και πέταξέ με
στης πιο αδιάβατης ερήμου την άβυσσο
χίλια μίλια μακριά απ'τη θάλασσα
Εγώ σα δω το γέλιο σου θα νομίζω
ότι είμαι στον παράδεισο.

Δεν υπάρχει βουνό να μη μπορώ να τ'ανεβώ
Δεν υπάρχει έρημος να μη μπορώ να τη διαβώ
Αγαπημένε μου, αρκεί να δώσεις ένα σημάδι
αγάπης, θα αντεξω να σε χάσω χωρίς να χαθώ

Πάρε με, στης Σιβηρίας τον πιο παγωμένο χειμώνα
απο τους χειμώνες ψυχή μου
Και θα είναι γλυκός σαν άνοιξη της Καλιφόρνιας,
Για μένα, αρκεί να ξέρω πως σε έχω μαζί μου.

Λέει  το τραγούδι της ψυχής.Κι ο άνθρωπος

που με συντροφεύει επι χρόνια τις δύσκολες στιγμές

o Σταύρος Σταυρόπουλος συνεχίζει...άξια εκεί

που σταματά η δική μου φωνή.

Aμετροεπή και ασύστολα τα

Ψεύδη τους

Ελευθερώσαν

Νομοτελειακά

Την πιο πικρή αλήθεια μέσα μου

Ιλάσθητοι μοι Κύριε.! Μη απώση, μη βδελύξη με Λόγε.

AERIKO  2006-2009

Αρνούμαι τον ανοήμονα λόγο

γιατί θέλω να επι κοινωνήσω.


Τριάντα αργυρά ευρώ
για να βρω αυτόν που την αγορά γνωρίζει
να πληροφορηθώ ο αγαθός εγώ
αν είναι αναλώσιμη η ψυχή μου.

Όταν αργώ να μιλήσω
μην ερευνάτε για θερμά γεγονότα
Ο κολλητός μου κατρακύλισε στη μοίρα του
και πια δεν ονειρεύεται ένα έγκυρο καλοκαίρι
μήτε ένα χαμόγελο, μήτε μια μεγάλη μέρα.

Όταν αργώ να μιλήσω
μην πείτε πως απίστησα.
Μαζεύω τους καθημερινούς θανάτους
τα λαβωμένα λάβαρα
ώσπου ο καιρός να λογοδοτήσω.


Σε πόσα ξημερώματα θα ξαποστάσω
σε πόσες ιστοσελίδες θα στιγματίζουν
ακόμα την εστία μου
με πόση αγάπη θα πηγαίνω στο γείτονα
με πόσα ευρώ θα ξαναβρώ το παιδικό μου Ιόνιο;

Οι αριθμομηχανές ανατοκίζουν τώρα τα όνειρα
τα χρηματιστήρια υψομετράνε τα χρυσάστρα
η ιστορία σέρνεται στα στερνά της
κι ο άνθρωπος ο Κοινός σκαρφαλώνει
στα καρποφόρα με τα τέσσερα.

     Το έσω πυρ προξενεί μιαν εξαίσια έκρηξη

Στεκόμαστε στου σκοταδιού την άκρη
αντίκρυ στον κρυπτό καιρό τον άκριτο
Ταχιά ν' ανάψουμε μιαν αστραπή, ένα ποίημα.

ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΚΑΡΤΕΡ

Από τη συλλογή: Κατά παντός υπευθύνου
Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2007

AERIKO

Δύσκολο να μάθεις τη μοναξιά.
Ευτυχώς οι άλλοι βοηθάνε.

Είμαι αγέρας και νερό.
Για να περπατήσεις πάνω μου
πρέπει να είσαι άγιος
ή να γίνω πάγος.

Ζούμε σ'έναν κακομεταφρασμένο κόσμο.
Άλλοι κόσμοι χειρότεροι ίσως
είχαν μια κοινή γλώσσα
κοινά κατανοητούς κώδικες.
Σήμερα όλα θέλουν μετάφραση,
όλα αυθαίρετα φορούν την ταμπελίτσα
που τα βολεύει.Τίποτα σ'αυτη την εποχή
της εικόνας δε δείχνει τι είναι
όλα δείχνουν κάτι άλλο.
Λέμε φύγε κι εννοούμε μείνε
λέμε καλημέρα κι εννοούμε αι στο διάολο
λέμε καλώς όρισες κι εννοούμε ξεκουμπίδια.
Όσο για τους πολιτικούς η μετάφραση είναι
αδύνατη.Όσο πιο αδύνατη,τόσο πιο πετυχημένος
ο πολιτικός.Η τέχνη απο τη φύση της
είναι ανοχύρωτη κι έτσι ηταν πάντα
εύκολο θύμα. Όσο πιο ασαφής
τόσο καλύτερα, λένε οι πορνοβοσκοί της.
Άλλο περίπλοκο, άλλο περίτεχνο, άλλο ασαφές
αλλά ποιός νοιάζεται, μιας και μπερδεμένη
βολεύει καλύτερα.! Άλλωστε ποιός έχει χρόνο.
Τime is money poulaki mou.!

Ζούμε σ'εναν κακομεταφρασμένο κόσμο
γι'αυτο χαθήκαμε.
Εσυ με μετέφραζες λάθος.
Εγω νόμιζα ότι με μεταφράζεις σωστά.
Το γελοίο είναι ότι δε χρειαζότανε μετάφραση.

ΤΣΑΠΡΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

AERIKO

Κλαίς;

Στύβει λεμόνι η αυγή

Στου πρωινού τα μάνταλα

Και τρίζουνε οι μέρες

Κλαίς;

Mατώσανε οι δρόμοι;

Έτσι κι αλλοιώς τα όνειρα ξυπόλητα

Κάτω απο τις ξαστεριές

Φοράνε τις καρδιές μας

Κόκκινα παπούτσια.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΞΕΝΟΣ