EN Κ Α Τ Α Κ Λ Ε Ι Δ Ι

Η Ζωή είναι ένα πείραμα.
Το δικό σου.


Με σιωπές μετρουνται παντα οι αντοχές
και με νότες τα ταξίδια ...

AERIKO

Διαβάζω στο Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

"Ένα δισεκατομμύριο εκατό εκατομμύρια ανθρώπους
 σε τουλάχιστον 37 χώρες πλήττει η πείνα
 και η έλλειψη τροφίμων, με αποτέλεσμα
αναλυτές μιλούν ήδη για επικείμενο
"πόλεμο της πείνας"."

Μάλιστα!
Κατα τα άλλα η Ελλάδα έχει
τα πιο χοντρά παιδιά στην Ευρώπη!
Αν το καλοσκεφτείς περνάμε καλά ε?
Έχουμε το καναπέ μας,
παίζουμε το στοίχημά μας απο το κομπιούτερ μας,
έχουμε μια γυναίκα, καμια δεκαριά παιδιά,
τη γκόμενά μας, τη παρέα να βλέπουμε το "ΜΠΑΟΚ"
ή το "Θρύλλο", πίνοντας μπύρες και τρώγοντας "σουφλάκια"
με τζατζίκια και καμιά φορά πάμε και σε κανένα σκυλάδικο
να νοιώσουμε άρχοντες, να πετάξουμε καμμιά χιλιαριά γαρούφαλα
στο πιπίνι που μας ερέθισε στη πίστα και βλέποντας
τα οπίσθια της γυναίκας του φίλου μας που χορεύει πάνω στο τραπέζι
το άσμα της αοιδού "εκεί που καίγομαι πολύ"!
Χλίδα σου λέω!

Τι άλλο να ζητήσουμε απο τη ζωή?

Είμαστε καλοί γονείς, γιατι το παιδί μας των 8 ετών,
απο 35 κιλά που πρέπει να ζυγίζει,
φτάνει το καταπληκτικό ρεκόρ των 65 κιλών!
Άσε που στα 15 θα έχει μέσα στο δωμάτιό του
δικιά του τηλεόραση, dvd, υπερσύγχρονο κομπιούτερ,
να κάνει chat με ανώμαλους κωλόγερους
και κατα τα άλλα θα απαιτούν χωρίς να ξέρουν
να δίνουν σε γονείς κι αδέρφια μια σταγόνα χαράς!!

Κατα τα άλλα γι αυτά οι Θερμοπύλες θα είναι απλα
το μέρος που κατούρησαν σε μια σχολική εκδρομή!
Έτσι τα έχουμε φιμωμένα κι εμείς τη κάνουμε λαμόγια
απο τις αληθινές ανάγκες τους!
"Μάγκες" πατεράδες, που ειναι ανίκανοι και τρέμουν,
μήπως και ερωτηθούν απο το παιδί τους για έρωτα,
για αγώνα, για πνεύμα, για αληθινή ζωή!
Έτσι τυφλωμένα και αποχαυνωμένα μέσα στην επίπλαστη χλίδα,
μπας και ξεχάσουν οτι ζούν!
θα μου πεις τώρα: ελα ρε συ Γιωργο! Υπερβολικός είσαι!
Ε καλά! ΕΙΜΑΙ!!!!

Όπως κι αυτό που διάβασα:

"Ένα δισεκατομμύριο εκατό εκατομμύρια ανθρώπους
σε τουλάχιστον 37 χώρες πλήττει η πείνα και
η έλλειψη τροφίμων, με αποτέλεσμα αναλυτές
μιλούν ήδη για επικείμενο "πόλεμο της πείνας"."

και τι μας νοιάζει εμάς ρε? θα μου πειτε.
Έλα ντε!

Εμείς είπαμε! Είμαστε μια χώρα προηγμένη.
Με το δώρο του Πάσχα τρέξαμε στα jumbo,
στο χασάπη για τα αρνιά και τα άντερα
για να εορτάσομεν ως καλοί Χριστιανοί το Πάσχα!
Σιγά μη δώσουμε δεκάρα για να γίνουμε ανάδοχοι
σε κανα παιδί στη Σομαλία ή στην Αιθιοπία!
Το ACTION AID (για τα παιδιά του τρίτου κόσμου)
και η ΦΛΟΓΑ (για τα παιδιά με καρκίνο),
νομίζουμε οτι είναι καινούργιο μοντέλο της μερτσέντες
(επι το ελληνικότερον) ή κανένα καινούργιο μοντελάκι
μακιγιάζ ή δονητών!

Αλήθεια συνΈλληνες της μάσας, έχουμε καταλάβει
οτι τα παιδιά που πεινάνε στην Αφρική ή στην Ασία,
είναι όλων μας?
Οτι όλοι μας αφήνουμε αυτά τα παιδιά
να πεθαίνουν στη πείνα?
Δεν είπα να γίνουμε ολοι καλοί Σαμαρίτες
και να τρέξουμε στην Αφρική να δώσουμε
το "είναι" μας σα συνάνθρωποι.
Όχι μωρέ!
Ας μη φάει το παιδάκι σας ενα βράδυ δέκα σουβλάκια.
Ας φάει εννέα!
Ας μη βγείτε με τη γκόμενα ενα βράδυ
να τα πιείτε στα μουγκά στο μπαρ
κι ας κάτσετε σπιτάκι σας, μπας και ερωτευτείτε!

Απλό?
Ναι θα μου πεις.
κι όλα αυτά τα χρηματάκια απο δυο πράγματα
που σας πρότεινα να τα δώσετε στις οργανώσεις
ενάντια στη πείνα στο τρίτο κόσμο.
Μια πείνα που είναι πλαστή!
Μια πείνα που την επιννόησαν και τη διαχειρίζονται
οι ασπρουλιάρηδες τύρρανοι κάπου εκεί στα "thing tanks"
της Αμερικής!
Μια πείνα, που στην ουσία τη φτιάξαν για να υποττάξουν
λαούς και να ξεσκίσουν υπολήψεις και αξιοπρέπειες
λαών και εθνών!
και τώρα έρχονται να ανησυχήσουν.
ωωωωωωωωω!!!!!!!!
Πονόψυχοι χοντροί κι αναίσθητοι φονιάδες των λαών!

Αλλά είπαμε! Εμείς περνάμε καλά!
Τα έχουμε όλα!
Όλα εκτός απο ένα!
ΤΗN  ΨΥΧΗ ΜΑΣ!!
γιατι αυτή την ξεπουλήσαμε στο διάολο
για ενα σπιτάκι και μια μοναξιά!


"Ένα δισεκατομμύριο εκατό εκατομμύρια ανθρώπους
σε τουλάχιστον 37 χώρες πλήττει η πείνα και
η έλλειψη τροφίμων, με αποτέλεσμα αναλυτές
μιλούν ήδη για επικείμενο "πόλεμο της πείνας"."

ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ Γ.
ΠΗΓΗ:http://hamomilaki.blogspot.com

Mε συνιστουν τα πάθη μου.
Δίνω γι'αυτά χωρίς ανταμοιβή
το είναι μου.
Σκορπιέμαι στους ανέμους σαν γύρη
δυο χέρια γεμάτα γη και με το μάγουλο
σφιχτά πάνω στο χώμα, αφέθηκα σ'αυτό,
δίπλωσα τις ανούσιες ανατάσεις
κι έγινα ένα με το χαμηλό του κόσμου.
Χθόνιες εικόνες, οι πιο αληθινές
που δεν ξεφτούν στου χρόνου το δρολάπι.

Υπάρχω όταν ανυπόδητη πορεύομαι
πάνω στου κόσμου το πυρωμένο σύνορο
και με τους άλλους μοιράζομαι
τις ασύγκριτες μαντείες της αγρύπνιας μου
όλα όσα πρωτόφαντα αγγίζω με τη δροσερή
παρόρμηση παιδιού, χωρίς βάσιμο λόγο.

Πάθος για τη ζωή αρυτίδωτο και αστείρευτο.

Όλα είναι καλά.., ορθώνεται η απαντοχή
ζεστή αντίστιξη απο παλλόμενη ουσία
Διονυσιακή και Απολλώνια μαζί.
Τίποτα δεν ήταν και δεν είναι εξαντλημένο.

Άλλες οι αποσκευές μου σε κάθε του βίου σταθμό
άλλη η γεύση των δακρύων σε κάθε εποχή.
Δεν ανατέλλει ήλιος χωρίς σκιά και πρέπει
κάποτε τη νύχτα να γνωρίσω.
Τη νύχτα και το Ασάλευτο.

Μέσα στο άφθιτο Φως ψάχνοντας για το σπίτι μου
υπάρχω,  πάντοτε σε πορεία.


ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΥ - ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΥ ΠΟΛΥ

AERIKO

Φαρμάκι απ' τον ουρανό,
νύχτα στην πολιτεία,
μέσα σε όνειρο πικρό
ξυπνάει μια μελωδία.

Ω! δεσποινίς μου ουτοπία,
δεν έχει εδώ άλλες καρδιές να κάψεις.
Φύγε για άλλο αστερισμό,
κι αν σου βρεθεί κάτι καλό,
να μας φωνάξεις.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

AERIKO

Ναρκωμένα πρόσωπα υποταγμένα στο ανελέητο
σφυροκόπημα των λέξεων.ΜΜΕ και διαδίκτυο
καταιγισμός πληροφόρησης και διαφημίσεων
που διακόπτεται απο τα τελευταία τραγουδάκια
του συρμού τα όλο και πιο βλακώδη καθε χρόνο:
νταπα ντουπα και σ αγαπω μ αγαπας, σε θελω σε
θελω σε θέλω,και παλι νταπα ντουπα και ξανα
διαφημισεις στη διαπασων.


Aποκαρδίωση: σ'αυτό τον τόπο είσαι υποχρεωμένος
να κουβεντιάζεις με τον εαυτό σου.Σαν τους τρελούς
στο δρόμο. Πως να μη φαίνεσαι ύστερα τρελός στα
ίδια σου τα μάτια;


Mήπως το σύνδρομο της χαμένης άνοιξης
δεν είναι παρά αυτό..η διαρκής αδυναμία μας
να μετουσιώσουμε τον κόκκο του σιταριού σε άρτο;
Έτσι περιπλανιόμαστε σ'έναν λαβύρινθο ανεδαφικών
και συγκεχυμένων οραμάτων που φράζει την έξοδο
προς το μόνο δρόμο που θα είχε νόημα: να γίνουμε
αυτοί που είμαστε.Μην μπορώντας να ξεκολλήσουμε
απο την Ελλάδα, την καταριόμαστε, και στο τελος
τη ρημάζουμε.

Γλώσσα, παράδοση, πολιτισμός.
Κόσμος και ζωή: παράδοση και δημιουργία.
Είναι και γίγνεσθαι: διάρκεια και αλλαγή.
Ότι μένει αλλάζοντας.
Ότι αλλάζει μένοντας.

Άραγε η απόσβεση του εγω δεν θα μπορούσε
να γίνει το λίπασμα για μια νέα ζωή
πιο καρπερή απ'αυτην που ζούμε, την ταλαιπωρημένη
απο την τυραννία τόσων άπληστων εγω;
Σ'έναν κόσμο που καταποντίζει κάθε μνήμη
μέσα στον ωκεανό του εφήμερου όπου επιπλέουμε
σαν ναυαγοί χωρίς πυξίδα; Tι μπορεί πια να αξίζει
και για μένα το εξόριστο άτομο που αναζητάει μάταια
τις ρίζες του   σ' αυτή την έρημο;

Κοιτάζεις εκείνο το βουνό που πέφτει
απότομα στο πέλαγος.Το ίδιο εδω
κι εκατομμύρια χρόνια και ίσαμε το τέλος
αυτού του κόσμου.Κι ωστόσο πάντα άλλο
αφου εκείνο και η ψυχή του ανθρώπου
δεν συναντήθηκαν ποτέ με τον ίδιο τρόπο
μια δεύτερη φορά, ποτέ αυτές οι αμέτρητες
συναντήσεις δεν σχημάτισαν ξανά την ίδια
ακριβως εικόνα του. Ετσι και το ακίνητο βουνό
δεν έπαψε να κινείται, να περνάει κάθε στιγμή
του χρόνου απο χίλιες μεταμορφώσεις,ασύγκριτα
πιο ποικίλες απ' όσες μπορούμε να νιώσουμε
με τις φτωχές αισθήσεις μας και να πούμε
με τα φτωχα μας λόγια.
Εικόνα του είναι και του γίγνεσθαι του κόσμου.


Τούτη η στιγμή που φεύγει..η ακαριαία.
Τούτη τη στιγμή τη ζείς για πρώτη φορά εσυ
και μαζί μ'εσένα όλος ο κόσμος.
Τούτη τη στιγμή τη ζείς για τελευταία φορά
και μαζί μ'εσένα όλος ο κόσμος.




Αποσπάσματα  απο το Αριστούργημα
του Γιάννη Κιουρτσάκη με τίτλο
ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Εκδόσεις Κέδρος.

AERIKO

Mια παρτίδα είναι ο έρωτας ένα παιχνίδι ορίων.
Ξεπερνάς τα όρια φλερτάρεις με το λάθος.
Τίποτα δεν είναι προβλέψιμο. Κάποια στιγμή
είσαι αναγκασμένος να έρθεις αντιμέτωπος
μ'αυτή την αλήθεια.
Η πρόκληση να δαμάσεις το απρόβλεπτο
είναι το ίδιο εύθραυστη με το παιχνίδι
των ορίων.Οι  άνθρωποι που ζούν μαζί μας
είναι το ίδιο απρόβλεπτοι με κείνους
που δεν γνωρίσαμε ποτέ.Οι γνωστοί είναι
οι πιο επικίνδυνοι άγνωστοι.

Το ψέμα είναι το φλούδι που μέσα του
κρύβουμε το λάθος.Κάποια στιγμή και το πιο
καλοστημένο ψέμα βγαίνει στο φως και φέρνει
τις πιο απρόσμενες ανατροπές.

Oυδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου.
Κανένα ψέμα δεν προφταίνει να γεράσει.

Κι ο έρωτας;
Yπάρχουν έρωτες που προφταίνουν
να γεράσουν;



ΜΗΤΣΗ ΒΑΛΑΚΑ

AERIKO

Σκοτάδι και αναλαμπές.
Η περιγραφή σαν τίτλος αλλά μόνο σαν.
Απλώς ταξιδεύω νύχτα με θάλασσα
κι ένας φάρος υποσημαίνει
           εδώ τα μοιραία. 


Στη γλώσσα του νερού φιλικός
εκπέμπει μια αίσθηση  SOS.

Στο κινητό μου συγγενής ήχος:
Νέο μήνυμα.Ανάγνωση;
Στο τέλος υπογράφει"ο σός"
ο δικός σου όπως μαθαίναμε στ'αρχαία.

Εκτός αν κάτι άλλο σημαίνει.
Σε κάθε τόπο,σε κάθε γλώσσα,με κάθε τρόπο,
οι δικοί μας στα δάχτυλα μας παίζουν.

Αυτός κι αν είναι κίνδυνος.!

ΑΓΗΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ

AERIKO

Μην αναζητάς αιτίες αλλού.
Ποτέ δε φταίνε οι άλλοι.
Αυτοί είναι αυτοί που είναι.
Εμείς τι κάναμε.. Κανείς δε φταίει.
Υπαίτιοι δεν υπάρχουν παρά μόνον
εμείς.Όχι γιατί δεν αδράξαμε ευκαιρίες
και στιγμές, αλλά γιατί αφήσαμε μαγνήτες
να αποπροσανατολίσουν τις πυξίδες μας.

Απόλυτη ταύτιση δεν υπάρχει.Το έμαθα πια.
Την κατασκευάσαμε γιατί την έχουμε ανάγκη.
Η Διάσταση άλλωστε που μετράει, είναι
η αντοχή στον πόνο, που σε κάνει
να αναδύεσαι απο την καθημερινή φθορά
και σε κάνει γενναίο, λειτουργώντας καθαρτήρια.

Για να υψώνεις το χέρι, γροθιά ή παλάμη ανοιχτή
πάνω απο τους ανθρώπους και τα ερείπια, θα πεί
ότι είδες ορίζοντες και το σύμπαν δεν άδειασε
γιατί χωρίς φως πως θα φανούν οι γραμμές των οριζόντων
κι έπειτα, μαζί με το χέρι απλωμένο ή γροθιά,
υψώνεσαι και συ αδερφέ μου.Τι κι αν κάτω είναι
ερείπια ή ναοι.Υψώνεσαι κι αυτό μετράει σ'αυτή
την καταραμένη συνομοταξία μας.Κι αν όχι,
πως και γιατί αιωρούμαστε.;


Tώρα το φεγγάρι ακρονυχίδα.Ξέρεις,
το γύρισμα απο νύχτα σε μέρα συνεχώς ξεγελάει.
Και λές κάθε μέρα, αύριο, ίσως να είναι
μια άλλη μέρα.Και κυλάει ο χρόνος απαράλλαχτος
με μικρές εκλάμψεις και απαντοχές.Και σύ
περιμένεις μια ζωή ολόκληρη την αυριανή μέρα.


Ότι κι όσα να έχεις ζήσει, πάντα κάτι μένει
που δεν έζησες. Και μονάχα γι'αυτό
αξίζει να περιμένεις.

Έτσι σε μια κλωστή στιγμή οριακή
πάντα κινούνται συναισθήματα  κι εντάσεις.
Ίσως εκεί να είναι η ομορφιά.
Μην την απαρνηθείς. Γιατί χωρίς θέληση
μνήμη κι εντάσεις πως θα ζήσουμε;

ΔΟΥΑΤΖΗΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ
Επιλογές απο το
Προς Δέκα Επιστολή
Τα Ανεπίδοτα
Εκδόσεις: Eξάντας.

AERIKO

Με συντροφιά ένα ποτήρι βαθυκόκκινο κρασί
αψύ και μπρούσκο βαφτίστηκαν
οι λέξεις της ψυχής στην κολυμπήθρα
της αλήθειας και χώρεσαν σ'αυτό το βίντεο.
Δεν έχω να θυμάμαι δεν έχω να ξεχνώ
απο τότε που άνοιξα το κουτί της Πανδώρας
και μοιραία έγινα συλλέκτης
ματωμένων  και πολύτιμων στιγμών.
Έφτασα τόσο νωρίς στα όρια της σιωπής
γιατί συνειδητά πόνταρα την ψυχή
στις πιο δυνατές δοκιμασίες.Κι όμως..

Ακόμα δεν έμαθα ποιός πυροβόλησε
τον Άδωνη και γέμισε ο κόσμος
παπαρούνες.Παραδόξως σ'αυτο το
κουτί που δεν έχω καν τη διάθεση να
κλείσω αυτό που παραμένει αλώβητο
δεν είναι η ελπίδα αλλά η γνώση
κι η επίγνωση.Ότι δεν ζήτησα..και
ότι πρόλαβα να δω στο φως μιας αστραπής.

Κι όπως σοφά γράφει ο Πάμπλο Νερούδα
"Ποιός πλαγιάζει  ή  ξυπνάει
Ζει  ή  πεθαίνει  δεν  ξέρω..
Μα  είναι  η  καρδιά  μας  εκείνη
που  μοιράζει  στο  στήθος  μας
της  χαραυγής  τα  δώρα."

AERIKO