Παιχνίδι με τα μαύρα
Σκοτάδι και αναλαμπές.
Η περιγραφή σαν τίτλος αλλά μόνο σαν.
Απλώς ταξιδεύω νύχτα με θάλασσα
κι ένας φάρος υποσημαίνει
εδώ τα μοιραία.
Στη γλώσσα του νερού φιλικός
εκπέμπει μια αίσθηση SOS.
Στο κινητό μου συγγενής ήχος:
Νέο μήνυμα.Ανάγνωση;
Στο τέλος υπογράφει"ο σός"
ο δικός σου όπως μαθαίναμε στ'αρχαία.
Εκτός αν κάτι άλλο σημαίνει.
Σε κάθε τόπο,σε κάθε γλώσσα,με κάθε τρόπο,
οι δικοί μας στα δάχτυλα μας παίζουν.
Αυτός κι αν είναι κίνδυνος.!
ΑΓΗΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ
AERIKO
RSS:
Μου αρέσει να φοράω μαύρα Με αδυνατίζουν, με κάνουν πιο κομψή ασε που μου πάει γιατί είμαι ξανθιά και κάνει ωραία αντίθεση! Τι? εκτός θέματος είμαι? ουπς χαχα Καλό βράδυ Αερικό μου :)
Από Μάνια Σ | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 9:20 μμ
Την καλησπέρα μου!
Από Κώστας | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 9:37 μμ
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΕΡΙΚΟ ΜΟΥ :)
Από semeli ntalia | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 10:08 μμ
χαχαχα....Γειά σου Μάνια με τα ωραία σου..!! :) Μακάρι να ήταν τόσο εντός ευαίσθητα ανθρώπινοι ολοι επι της γης όσο εσύ..Αλλά δεν..!! Μικρές κι ανεπαίσθητες είναι οι στιγμές που ενώνουν και χωρίζουν τους ανθρώπους. Όμορφη συνέχεια σ'ότι κι αν κάνεις καλή μου.Την αγάπη μου.:))
Από AERIKO | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 10:57 μμ
Όμορφο βράδυ Κώστα.:)
Από AERIKO | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 10:57 μμ
"Ο καθένας ταξιδεύει μοναχός μες στην άγνωστη ψυχή του ο καθένας στη δική του ξενιτιά πολεμάει για τη ζωή του..."
Καλο Ξημέρωμα Φατσούλα μου.:))
Από AERIKO | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 10:59 μμ
Μια μεγάλη καληνύχτα στην Κρητικοπούλα μας.Φιλιά.
Από Καλλιόπη | Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 11:34 μμ
Πρίγκηπες και βάτραχοι..οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.Και ζήσαν αυτοί καλά Κάποιοι εγκλωβισμένοι αιώνια στο διπλό τους ρόλο κι εμείς καλύτερα μακρια απο αυταπάτες διλλήματα και ενοχές.Φυσικά και αναφέρομαι στην υπέροχη εγγραφή σου.! Και φυσικά όποιος δεν βαδίζει δίπλα σου δεν είναι ισάξιος των στιγμών σου.Και φυσικά η Ζωή έχει πάντα τον τελευταίο λόγο.! Τρυφερά χαμογελαστή ευχή για μια όμορφη νύχτα.! :))
Από AERIKO | Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 0:31 πμ
Ένα φωτεινό μήνυμα σου στέλνω για πολλές γλυκιές στιγμές στον τόπο σου και σε όποιον τόπο..... Χαμόγελα για όμορφο βράδυ! :):)
Από Γιώτα | Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 7:06 μμ
Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα; Όχι, μας φωνάζει ο Επίκτητος μέσα από το εγχειρίδιο του και το εξηγάει δίνοντάς μας τον ορισμό της δυστυχίας: Δυστυχής είναι αυτός που πέφτει εκεί που προσπαθεί να αποφύγει. Όχι μας φωνάζει ο μεγάλος χορευτής και παρτενέρ της Μαργκότ Φοντέιν, ο Νουρέγιεφ από τα απομνημονεύματα του, χτυπημένος από την επάρατη αρρώστια της εποχής, διψώ, διψώ, διψώ, αλλά για ζωή. Φυσικά και δεν μιλάμε για αναλγησία, δεν ομιλούμε για πώρωση, μιλάμε όμως για αυτό που φωνάζουν οι Γάλοι, βιβρ του βιβρ ζήσε την ζωή, και σε τελευταία ανάλυση δώρο είναι πρέπει να το φτύσω;Μπορούμε σαν Αντιγόνη, να αψηφήσω τους νόμους, να προσπαθήσω, να τους αλλάξω και να προσφερθώ αν θέλεις,όμως και εδώ υπάρχει ζήτημα....
Από υιος+ασωτος | Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 4:40 πμ
Ανάσα το χαμόγελο σου Γιώτα μου όπου και αν το συναντώ.Καλημέρα ολόφωτα Χαμογελαστή.!! :))
Από AERIKO | Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 9:36 πμ
To πένθος ανήκει σε όσους αντιλαμβανονται τη λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το τραγικό απο το τραγέλαφο.Με αγαπημένο Φωστιέρη σε θερμοκαλημερίζω.Όμορφα να κυλήσει η μέρα σου Σωτήρη μου.:))
Πνεύμα σημαίνει φύσημα.
Όμως μη σπεύδεις. Άλλο το έωλο Ρουθούνισμα μιας αύρας άλλο η λαίλαπα Ενός γερού βοριά. Και πώς Με πρωτοβάθμια σκέψη να εκπορθήσεις Ποίημα; Θυμάσαι: Πρέπει πρώτα να συλλάβει ο νους Κι έπειτα η καρδιά θερμά να αισθανθεί. Σαφείς οι οδηγίες. Λακωνικότατες. Και όταν λέμε πρώτα να συλλάβει ο νους Δεν εννοούμε σίγουρα τόπους κοινούς. Αθέατα Νυστέρια ολόγυρα ορθοτομούν τα βάθη Εγκέφαλοι μιας νέας εποχής εκφράζουνε Το αόριστο Με όλως ακριβή Αοριστία.
Όπως και να 'χει Ο Μαλλαρμέ το απέκλεισε: Η ποίηση δεν γίνεται με ιδέες. (Ωραία ιδέα. Μπορεί να γίνει ποίημα; Δύσκολο).
Άρα Σου μένει το αίσθημα.
Το αίσθημα σου μένει Συντριβής Για τον αιώνιο θρίαμβο Των αισθημάτων.
Από AERIKO | Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009 9:39 πμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας