EN Κ Α Τ Α Κ Λ Ε Ι Δ Ι

Στέλλα..:) Ξέρεις ποιά ικεσία στα δάχτυλα το λάδι ανάβει που φρουρεί τις πύλες της αυγής..Ποιό δροσερό φανέρωμα θροίζει μεσ'την προσδοκία η χορταριαριασμένη ανάμνηση.Εκεί που ελπίζει ο κόσμος.Εκεί που ο άνθρωπος δε θέλει παρα νά'ναι ο Άνθρωπος.Μόνος του και χωρίς καμιά Ειμαρμένη.! Με αγαπημένο Ελύτη εύχομαι όμορφο Ξημέρωμα όμορφο σαν την ευαίσθητη ψυχή σου. :))

Aνυπότακτες στην κυριολεξία...!!:) Έχουμε το αυτεξούσιο..και την ελευθερία των επιλογών μας..κι όμως δεν καταλαβαίνουμε πως ο πόνος και o χρόνος είναι σύντροφοι και φίλοι στο δρόμο της επιλογής μας όποιος κι αν είναι αυτός.!! Καληνύχτα Χαμόγελο Και Φιλί.! :))

Mήνες τώρα πολλές φορές αθέατη ακολουθώ τα χνάρια σου. Να είσαι σίγουρη Νάσια πως όποιος νιώθει την καθαρότητα των δικών σου λέξεων δεν πρόκειται να ξεπαγιάσει τούτο το χειμώνα..όσο κι αν συνηγορούν οι καιροί. Όμορφο Ξημέρωμα εύχομαι απο καρδιάς. :))

Όταν μαχεσαι κάτι δένεσαι πιο στενά μαζί του. Παρα το τίμημα, όταν συγχωρείς ελευθερώνεις κι ελευθερώνεσαι μαζί. Στις δύσκολες διαδρομές της ζωής όσο λιγότερα κουβαλάμε μαζί μας τόσο καλύτερα για μας. Όμορφο βράδυ αντεύχομαι ολόψυχα.! :))

"....τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι .Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις...¨" Έτσι ακριβώς στον ύπνο και στον ξύπνιο μας..Γιατι..το απραγματοποίητο όνειρο είναι αυτό που κάποια στιγμή κουράστηκες και του γύρισες την πλάτη..:) Kαλό Ξημέρωμα Νίκο μου οι δικές σου οι λέξεις ανάσες ζωτικές..ειδικά οι άτιτλες..μην ξεχνιόμαστε..!!! :)))

Η αρμονία Σωτήρη μου...αυτή λείπει απο τη ζωή μας σήμερα.... Κλειδί η αρμονία της ψυχής και σώματος. "Έτσι νοιώθω μαζί όλο το πάθος του ρομαντισμού και όλη την τελειότητα του Ελληνισμού! Εμείς στην αιώνια πάλη μας χωρίσαμε την ψυχή από το σώμα και βάλαμε ένα ρεαλισμό χυδαίο, μια κενή ιδεολογία!"

Μας δόθηκε απλόχερα η σοφία αιώνων...ποιός τη μελετά..ποιός τη νιώθει..ποιός πολεμά και ποιός υπεραμύνεται για τις ξεχασμένες λέξεις σήμερα..; Προσωπικά έχω κουραστεί...δεν χωρά η θλίψη μου σε λέξεις όταν βλέπω την Ελλάδα να κατρακυλά..αλλά δεν μπορώ να εμποδίσω και την ελπίδα μου ...γιατί υπάρχουν σήμερα Άνθρωποι σ'αυτή τη χώρα που πονούν παλεύουν και οραματίζονται..ένα αύριο διαφορετικό. Όμορφο απογευματάκι καλέ μου φίλε.!:))

Σ'όλους το ψιλόβροχο κάτι λέει.Σε μένα τίποτα.Σφάλισα τα τζάμια κι άρχισα να καλώ αλφαβητικά: Τον Άγγελο της Αστυπαλαιας..την Βρησιίδα..τα Γαυγάμηλα..τον δούλο του Κριναγόρα..τον Ελλήσποντο..τα Ζαγόρια..τον Ηλία τον Προφήτη...την Ισσό...τη Λαίδα...τον Μαστρ'Αντώνη..τον Νικία..την ξέρα της Αγίας Πελαγίας..τον Όμηρο μαζι με ολόκληρη την Ιλιάδα του...τους Πελασγούς..Τη Ρωξάννη...τη Φαιστό..τις Χοηφόρες..τα Ψαρά..τον Ωριγένη. Ξημερώθηκα έχοντας διατρέξει την ιστορία του θανάτου της Ιστορίας ή μάλλον την ιστορία της Ιστορίας του Θανάτου και αυτό δεν είναι λογοπαίγνιο.

Κοίτα τι έπλασε ο Οδυσσέας ( Ελύτης) της ψυχής μου.. ποια λέξη δική μας μπορεί να αντιπαρατεθεί απέναντι σε τοση ουσία και τόσο Φως..!!; Χαμόγελο πίστη πολλή θέληση και αυτογνωσία μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Να περνάς καλά Μάνια μου μέσα στην τρυφερή αγκαλιά του Ζεστου "Παλτού" σου.Την Καλησπέρα και την αγάπη μου και στους δυό σας.! :))

Xμμμ...στοχαστικό ε..; Tα φαινόμενα συχνά απατουν..!!:) Στην κυριολεξία τρελοκομείο με θεωρώ...!! Όμορφο απογευματάκι Νίκο..μου εφτιαξες τη διαθεση σημερα με τα ατακτως ερριμένα..!! :))

H αλήθεια βρίσκεται μέσα μας.Εκεί είναι τα πλούτη μας.Εκεί κι η πραγματική δύναμη μας.Με λέξεις και σιωπές είμαστε καμωμένοι απο το ίδιο υλικό...μας τυλίγει ο ίδιος ουρανός..και πραγματικός φίλος είναι ο άνθρωπος που μπορεί να μοιραστεί τις σιωπές μας.! :) Όμορφο βράδυ Μαρία μου. Το Χαμόγελο την εκτίμηση και την αγάπη μου.:))

Άρνηση για υποταγή αδιαλλαξία και εχθρότητα οδηγεί στο πιο αδιάβλητο Ναί της οριακής ενσυναίσθησης του μάταιου.Κι όπως λέει η Χρυσόθεμις του Ρίτσου....Η κάμαρα μου καράβι χρυσό μενεξεδένιο ταξιδεύοντας μέσα στη νύχτα,κι εγώ κατάμονη μες στο καράβι καθόλου μα καθόλου θλιμμένη,ούτε τιμόνι ούτε κουπί.Ξέροντας το άχρηστο και μάλιστα επιζήμιο του τιμονιού,του κουπιού,της πυξίδας.

Το ταξίδι είναι η εξέλιξη κι ο εξανθρωπισμός μας.Αν το καράβι είναι η ζωή τα πανιά ας τα φουσκώνει το αεράκι της ψυχής κι ο πόθος για την ανακάλυψη νέας στεριάς...αξίζει και προσφέρει δώρα ακριβά όταν έχουμε απομυθοποιήσει το λιμάνι.Λιμάνι..είναι η απατηλή επιθυμία μιας σιγουριάς που η ζωή έτσι κι αλλοιώς δεν προσφέρει ...Ταξιδευτές κι ονειρευτές μας θέλει..Ταξίδι λοιπόν...μεσοπέλαγα με κόντρα τον καιρό..για να δούμε ως που είμαστε ικανοί να φτάσουμε.

Καλημέρα και όμορφο Σ/Κ εύχομαι απο καρδιάς.! :))

Μια στάλα χρόνου...Μόνο το φεγγάρι κι ένα ανοιχτό παράθρο..με τα μάτια της ψυχής καθαρά ανακαλύπτουμε το αληθινά ωραιο. Καλό Ξημέρωμα με όνειρα ανέφελα κι ομορφοταξιδεμένα.! :))