Φως του απομεσήμερου κι αυγή της πικροδάφνης
Ναρκωμένα πρόσωπα υποταγμένα στο ανελέητο
σφυροκόπημα των λέξεων.ΜΜΕ και διαδίκτυο
καταιγισμός πληροφόρησης και διαφημίσεων
που διακόπτεται απο τα τελευταία τραγουδάκια
του συρμού τα όλο και πιο βλακώδη καθε χρόνο:
νταπα ντουπα και σ αγαπω μ αγαπας, σε θελω σε
θελω σε θέλω,και παλι νταπα ντουπα και ξανα
διαφημισεις στη διαπασων.
Aποκαρδίωση: σ'αυτό τον τόπο είσαι υποχρεωμένος
να κουβεντιάζεις με τον εαυτό σου.Σαν τους τρελούς
στο δρόμο. Πως να μη φαίνεσαι ύστερα τρελός στα
ίδια σου τα μάτια;
Mήπως το σύνδρομο της χαμένης άνοιξης
δεν είναι παρά αυτό..η διαρκής αδυναμία μας
να μετουσιώσουμε τον κόκκο του σιταριού σε άρτο;
Έτσι περιπλανιόμαστε σ'έναν λαβύρινθο ανεδαφικών
και συγκεχυμένων οραμάτων που φράζει την έξοδο
προς το μόνο δρόμο που θα είχε νόημα: να γίνουμε
αυτοί που είμαστε.Μην μπορώντας να ξεκολλήσουμε
απο την Ελλάδα, την καταριόμαστε, και στο τελος
τη ρημάζουμε.
Γλώσσα, παράδοση, πολιτισμός.
Κόσμος και ζωή: παράδοση και δημιουργία.
Είναι και γίγνεσθαι: διάρκεια και αλλαγή.
Ότι μένει αλλάζοντας.
Ότι αλλάζει μένοντας.
Άραγε η απόσβεση του εγω δεν θα μπορούσε
να γίνει το λίπασμα για μια νέα ζωή
πιο καρπερή απ'αυτην που ζούμε, την ταλαιπωρημένη
απο την τυραννία τόσων άπληστων εγω;
Σ'έναν κόσμο που καταποντίζει κάθε μνήμη
μέσα στον ωκεανό του εφήμερου όπου επιπλέουμε
σαν ναυαγοί χωρίς πυξίδα; Tι μπορεί πια να αξίζει
και για μένα το εξόριστο άτομο που αναζητάει μάταια
τις ρίζες του σ' αυτή την έρημο;
Κοιτάζεις εκείνο το βουνό που πέφτει
απότομα στο πέλαγος.Το ίδιο εδω
κι εκατομμύρια χρόνια και ίσαμε το τέλος
αυτού του κόσμου.Κι ωστόσο πάντα άλλο
αφου εκείνο και η ψυχή του ανθρώπου
δεν συναντήθηκαν ποτέ με τον ίδιο τρόπο
μια δεύτερη φορά, ποτέ αυτές οι αμέτρητες
συναντήσεις δεν σχημάτισαν ξανά την ίδια
ακριβως εικόνα του. Ετσι και το ακίνητο βουνό
δεν έπαψε να κινείται, να περνάει κάθε στιγμή
του χρόνου απο χίλιες μεταμορφώσεις,ασύγκριτα
πιο ποικίλες απ' όσες μπορούμε να νιώσουμε
με τις φτωχές αισθήσεις μας και να πούμε
με τα φτωχα μας λόγια.
Εικόνα του είναι και του γίγνεσθαι του κόσμου.
Τούτη η στιγμή που φεύγει..η ακαριαία.
Τούτη τη στιγμή τη ζείς για πρώτη φορά εσυ
και μαζί μ'εσένα όλος ο κόσμος.
Τούτη τη στιγμή τη ζείς για τελευταία φορά
και μαζί μ'εσένα όλος ο κόσμος.
Αποσπάσματα απο το Αριστούργημα
του Γιάννη Κιουρτσάκη με τίτλο
ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Εκδόσεις Κέδρος.
AERIKO
RSS:
Όλη η εγγραφή σου είναι υπέροχη Αερικό μου,αλλά αυτε΄ς οι λίγες γραμμές είναι η σημερινή καθημερινότητα!!!!!
"Aποκαρδίωση: σ'αυτό τον τόπο είσαι υποχρεωμένος να κουβεντιάζεις με τον εαυτό σου.Σαν τους τρελούς στο δρόμο. Πως να μη φαίνεσαι ύστερα τρελός στα ίδια σου τα μάτια;"
Την καληνύχτα μου Κρητικοπούλα.φιλάκια.
Από Καλλιόπη | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 0:27 πμ
Αποκαρδίωση προσωρινή...ποτε δεν είναι αργά για εναν επαναπροσδιορισμο πρώτα ατομικο και μετα συλλογικό.Καλο Ξημέρωμα και όμορφη νέα εβδομάδα. Φιλί.!! :))
Από AERIKO | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 0:33 πμ
το αποτύπωμα που αφήνει μία στάλα βροχής πάνω σε ένα πελώριο βράχο...μπορεί να είναι ανεπαίσθητο στο ανθρώπο μάτι αλλά αμά ακουληθήσουν πολλές άλλες οβράχος θα κοπεί στα δύο και θα κυλήσει ένα ποτάμι. Ετσι θα έπρεπε να σκεφτόμαστε και όχι με τον γνωστό τρόπο. Ας ελπίσουμε οτι θα αρχίσει να βρέχει σύντομα... Καλό βράδυ Αερικό και καλή εβδομάδα!!
Από silentmusician | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 0:37 πμ
Τι στίχοι, τι μουσική, τι ερμηνεία τι βίντεο!! Ακούω και πάλι από την αρχή.. ακούω και πάλι!! Κράμα πολύτιμο έγιναν όλα κι άνοιξε το κεφάλι μου και βγήκαν πλάσματα της φύσης άκακα.. Γέμισε ένα γύρω.. αλήθεια ανάκατη, με παραμύθια! Πάνω στο ξύλινο τραπέζι άνοιξαν χάρτες πειρατών, σχέδια γράφτηκαν και ξεπήδησαν της καθημερινότητας τα σημεία ένα, ένα.. να μας θυμίσουν έργα ανθρώπων. Χαίρε Αχθοφόρε του αυθεντικού και της μίας και μοναδικής αλήθειας. Φιλώ σε!
Από metaxoto_alitiko | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 0:47 πμ
To δάκρυ της ανθρωπιάς καθαρίζει της ψυχής τα μάτια.Τοτε μπαίνουμε στο εμείς και τοτε το τοπίο ελευθερώνει την ομορφιά του.Όταν η θέληση είναι βράχος ακλόνητος τότε όλα μπορουν να συμβούν.Δεν υπάρχει σ αυτη τη ζωη δε μπορω υπαρχει μονο δεν θελω.Οι μεγαλύτερες αλλαγες συμβαινουν μεσα μας. Έτσι απο τα απλά φτάνουμε στα μεγάλα. Καλο Ξημέρωμα και όμορφη εβδομάδα Σοφία μου.:))
Από AERIKO | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 0:51 πμ
Tα γραμμένα ραγίζονται..κι αυτός που δίνει παίρνει.Αρκεί να ανασαίνει στην υπομονή και να μη φοβάται να παιρνει ξοπίσω τους ανέμους της ψυχής .Όποιος βγαίνει έξω απο την άγια ταπεινότητα των πολύ απλών πραγμάτων έχει χάσει την ουσία την αξία και την ομορφιά της Ζωής. Χμμμ...χάρτες πειρατών ε...; Eκεί που η στιγμή ισούται αληθώς με ότι σε υπερβαίνει..!! Ασημάχτιδη Καληνύχτα για σένα Στέλλα μου κι ευχή μαζί για μια όμορφη εβδομάδα.! :))
Από AERIKO | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 1:09 πμ
αφήνω την καλημέρα μου...
Από Μαρία | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 8:12 πμ
Kαλημέρα Μαρία και όμορφη εβδομάδα με δύναμη και έμπνευση. :))
Από AERIKO | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 9:19 πμ
Καλημέρα!Μαρία Υπέροχοι στίχοι... Είσαι ψυχούλα! Καλή εβδομάδα! Την αγάπη μου!
Από Μαρία Μαζαράκου | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 12:36 πμ
Mην το λες....τα φαινόμενα πολλες φορές απατούν.!! :) Όμορφη μέρα και εβδομάδα με δύναμη και χαμόγελοοοο!! :))
Από AERIKO | Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009 1:17 μμ
Εμένα με μπέρδεψε πάντως... τι ψέματα να πω αφού με μπέρδεψε... ή μηπως έπειδή είναι βράδυ... μάλλον επειδή είναι βράδυ... Την καλημέρα μου και καλό μήνα... τα πάντα σε ρυάκι κυλούν κελαριστά ... :)
Από Μάνια Σ | Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009 6:45 πμ
Το αλλοπαρμένο μας να φανταστείς Μάνια μου αρνείται πεισματικά να αφήσει σχόλιο αν δεν αρχίσω λέει να κάνω εγγραφές της ανθρωπιάς...χαχαχαχα...:) Ότι διαβάζω και μ'αρέσει απλά το μοιράζομαι μαζί σας. Και βέβαια όλα κυλούν κι αλλάζουν ...!! Στσ' αγάπης σου το πέλαγος το ναυαγό θα κάνω να μου πετάς σωσίβιο και γω να μην το πιανω....!! Καλό Μήνα γεμάτο όμορφες στιγμές.! Πολλά φιλιά.!! :))
Από AERIKO | Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009 10:01 πμ
πάντοτε πίστευα ότι η πιο ουσιαστική συμβολή μου στη βελτίωση του κόσμου είναι το να προσπαθήσω να γίνω εγώ καλύτερος άνθρωπος.. γιαυτό και απέχω μακράν απο ομάδες με την ψυχολογία όχλου με το ένα χέρι να δίνει στο άλλο την κοτρόνα του λιθοβολισμου.. Τι υποκρισία να προσπαθω να διορθώσω τα λάθη των άλλων όταν δεν τα καταφέρνω με τα δικά μου.. Ψαχνουμε τις ριζες μας στον αέρα ενώ βρίσκονται μέσα μας.. Η αλλαγή προς το καλύτερο μόνο απο μέσα μας μπορεί να ξεκινήσει.. με μάγεψες πάλι μαγισσάκι:) καλό μηνα!!!!
Από σταγόνα | Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009 10:15 πμ
Tα δικά σου λόγια είναι που μαγεύουν.Είναι ευλογία να μπορείς να αγγίζεις νωρίς τα ουσιαστικά νοήματα αυτης της ζωής. Όταν συμβαίνει αυτό η στιγμή μας απλοποιείται η ψυχή ελαφρώνει και Ζούμε το Θείο δώρο της κάθε ανάσας με ταπεινόφρονη ευγνωμοσύνη.'Άνω Θρώσκω βροχούλα της ψυχής. Όμορφο απογευματάκι και Καλό Μήνα.!! Το Χαμόγελο την εκτίμηση και την αγάπη μου.:))
Από AERIKO | Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009 3:17 μμ
Ξέροντας την μεγάλη σου αγάπη για την ζωή και την λεπτότητα με την οποία την προσεγγίζεις,έτσι ώστε νομίζοντάς στην ως εύθραστη και, αφού ξέρεις πως μια μεγάλη αγάπη, δεν προσεγγίζεται έτσι αυθορμητα, αλλά, μέσα από κανόνα Ιεροτελεστείας,θα αφήσω την φωνή του Τσεχοσλοβάκου Φραντίσεκ Λάντισλαβ Τσελακόφσκι να μιλήσει μέσα από την τωρινή μου μούγκα,που παράξενα ηχεί όμως γιομάτη την αλήθεια ομιλεί.
-Και τη ζωή,Θέ μου,στον κόσμο αυτό! Κι ο καθένας μας πως να ξεφύγει! Μόλις κλάψεις για έναν καημό, ένα πένθος καινούργιο σε πνίγει.
Από υιος+ασωτος | Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009 4:36 πμ
Άφωνη...και ευτυχής μαζί που έχω τη χαρά να μιλώ με ψυχές σαν τη δική σου. Όμορφο βραδάκι Σωτήρη μου με πολλές όμορφες στιγμές.:))
Από AERIKO | Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009 6:28 μμ
Δεν το έχω διαβάσει αυτό το έργο του Κιουρτσάκη. Μόνο το "Σαν μυθιστόρημα γνωρίζω από παλιά. Το τραγούδι αυτό μου θύμησε νύχτα καλοκαιρινή κάτω από φεγγαράδα, όμως μακριά από τα φώτα της πόλης, κάπου με ήχους απαλών κυμάτων. Καλησπέρα, Αερικάκι (χχχεεεε καλό αυτό το -άκι)
Από Τέρα Άμου | Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009 7:45 μμ
Χμμμ..τελικά εχω δίκιο.Οι άντρες είναι ρομαντικότεροι και πιο ευαίσθητοι απο όσο θέλουν να πιστεύουν και να δείχνουν. Έχει κολλήσει το μυαλό μου στις λέξεις της ..ξέρεις ποιας αφιέρωσης.! :) Nα δείς που θα εμπνευστώ ολόκληρο βίντεο απ'αυτές....Μη μιλάς για καλοκαίρια...χειμώνες θέλουμε..κρύο και αναβάσεις σε χιονισμένα βουνά..!! Οι αληθινοί φίλοι έχουν το ελευθερο να με λένε όπως θέλουν. Καλο βράδυ και όμορφο τριήμερο με πολλές γοργόπνοες στιγμές.! :))
Από AERIKO | Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009 9:20 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας